Het verhaal
Ludwig van Beethoven (1770 – 1827) was een Duits componist, geboren in Bonn. Als wonderkind van 11 verschenen zijn eerste pianowerken en kon hij Bachs Wohltemperierte Klavier uit zijn hoofd spelen. In 1781 trad hij op in Den Haag voor Willen V van Oranje-Nassau en zijn gevolg. Als 12-jarige schreef hij reeds een pianoconcert.
Toen Beethoven in 1787 voor het eerst Wenen bezocht en daar in de aanwezigheid van Mozart improviseerde, zou deze gezegd hebben: ‘Houd hem in de gaten, ooit zal hij de wereld versteld doen staan!
In zijn componistenloopbaan heeft de piano altijd een belangrijke rol gespeeld. Hij schreef o.a. 32 Pianosonates (waaronder Mondscheinsonate en Pathetique) – Diabelli Variaties (33 variaties op een wals van Diabelli) – Voor pianosolo veel korte stukken waaronder Für Elise – Verder het Tripelconcert (voor piano cello en viool) en 5 Pianoconcerten.
Pianoconcert 4 in G-opus 58 werd gecomponeerd in 1805. In deze periode kwam, met name door Beethovens Symfonie 3 Eroïca een einde aan het classicisme en laat men de romantiek beginnen.
In 1807 was Beethoven zelf de solist tijdens de premiere van zijn Pianoconcert 4. Men was enthousiast maar het concert raakte erna in de vergetelheid. In 1836 werd het concert nieuw leven ingeblazen door de herontdekking van Felix Mendelssohn. Hedendaagse pianisten loven het concert. Ze spreken over frisheid, helderheid en sereniteit.
Opvallend aan het Pianoconcert 4 is dat de piano solo inzet met een rustig mijmerend thema dat na enkele maten door het orkest wordt overgenomen en uitgebreid. Het tweede deel is een dialoog tussen piano en orkest en wordt wel een symfonisch lied genoemd. Het laatste deel staat in scherp contrast met het voorafgaande.
Heeft u een opmerking of aanmerkingen over dit item, horen wij dit graag van U.
