Het verhaal
De eerste twintig jaar van zijn jonge leven bracht Frederic Chopin (1810 – 1849) in zijn geboorteland Polen door. Daarna leefde hij in ballingschap in Frankrijk. Nog altijd bejubelen de Polen de componist als hun nationale idool. Zijn leven lang zou Chopin de Poolse muziek in zijn pianocomposities verklanken. We denken dan speciaal aan zijn werken voor piano solo: mazurka’s, polonaises, nocturnes, walsen, impromptu’s, ballades e.a.
Chopin was de eerste componist die ballades voor piano schreef. Hij schreef ze tussen 1831 en 1842. Oorspronkelijk is een ballade een verhalend gedicht of lied. De componisten Liszt en Brahms zouden zijn voorbeeld volgen. Weemoed, lyriek en dramatiek kenmerken de vier ballades van Chopin. Allen staan in een 6 tels maatsoort. Ballade 1 in g mineur noteerde hij als 21 jarige in Wenen. Direct al horen we zijn liefde voor het vaderland. Momenteel is het een van de favoriete ballades die Chopin schreef. Filmmaker Polanski gebruikte het in de film De pianist (2002). Zijn slechte gezondheid bracht hem naar Mallorca waar hij zijn Ballade 2 in F (1839) componeerde. Hij droeg het werk op aan Robert Schumann. Ballade 3 in As (1841) opent zeer lieflijk of zoet (dolce). ‘Er klinkt zowel maan- als zonlicht in deze muziek’ aldus een fan van Chopin. Zijn inspiratie putte Chopin uit een gedicht van Mickiewicz dat over een meermin handelt. Balade 4 in f mineur (1843) duurt nog geen dertien minuten en wordt toch beschouwd als een van Chopins meesterwerken. Het is de parel onder de ballades.
De Ballades van Chopin zijn meestal opgenomen in het standaardrepertoire van pianisten.
