Het verhaal
De Belgische violist en componist Eugène Ysaÿe (1858 – 1931) was één van de grootste toonkunstenaars van zijn tijd. Men noemde hem de koning van de viool. Zelfs de Belgische koningin Elisabeth, bekend om haar passie voor muziek, nam vioolles bij hem. Als eerbetoon werd aan Ysaÿe werd er in 1937 door koningin Elisabeth een internationale muziekwedstrijd in het leven geroepen, de Koningin Elisabethwedstrijd .
Eugène Ysaÿe werd geboren in Luik. Hij was vijf jaar toen hij van zijn vader de eerste vioollessen kreeg. Als jongeman ontving hij lessen bij een andere beroemde Belg, Henri Vieuxtemps. Men beweert dat Ysaÿe met zijn fabelachtige vioolspel de eerste moderne violist was. Zijn techniek was niet te overtreffen. Bovendien wist hij meer kleur uit het instrument te krijgen dan collega violisten. Grote waardering ontving hij met zijn vertolkingen van Bach en Beethoven. Maar hij was eveneens een belangrijk uitvoerder van de latere meesters Max Bruch, Camille Saint-Saëns en Cesar Franck. Deze laatste droeg zijn beroemde Vioolsonate in A aan hem op, en Debussy zijn enige strijkkwartet. Andere componisten die voor hem stukken schreven Lekeu, Fauré, Chausson, Vierne, d’Indy.
Prominente collega’s zoals de pianisten Clara Schumann, Anton Rubinstein en Franz Liszt speelden met Ysaÿe samen en verwonderden zich over de prachtige toon van de violist. Hij maakte concertreizen naar Rusland en Amerika. Aan het conservatorium van Brussel werd hem een hoogleraarschap aangeboden.
Het mag niet verwonderlijk zijn dat deze grote musicus composities op zijn naam heeft staan, voor het merendeel werken voor viool uiteraard. Zijn bekendste werken zijn de Zes sonates voor viool. Elk van deze sonates is opgedragen aan een bekend violist.
