Het verhaal
Pablo de Sarasate (1844-1908) was een Spaans violist en componist die als vijfjarige met vioollessen begon en reeds als twaalfjarige aan het hof van Madrid speelde. Het wonderkind studeerde van 1856 tot 1859 aan het pretentieuze conservatorium van Parijs. Als vioolvirtuoos maakte Sarasate concertreizen over de hele wereld.
Hij was stellig de grootste violist van zijn tijd en misschien wel de opvolger van duivelskunstenaar Niccolo Paganini (1782-1840). Zijn technisch volmaakte spel zat barstens vol Spaans temperament. Sarasate bezat twee violen die door Antonio Stradivarius (1644-1737) waren gemaakt. Deze beroemde vioolbouwer maakte zo’n duizend strijkinstrumenten met een prachtige volle toon. Stradivarius gaf enkele van zijn topviolen bijnamen als: Dolphin, Emporer, Messias, Ruby en de Sarasate viool uit 1724. De twee laatstgenoemde violen werden door Sarasate bespeeld.
Grote componisten droegen hun vioolwerken aan Sarasate op en lieten hem de première spelen om zo verzekerd te zijn van een volle zaal. Eduard Lalo (Symphonie Espagnole en Vioolconcert), Max Bruch (Vioolconcert 2) en Camille Saint-Saëns (Vioolconcerten en zijn beroemde Capriccio) zijn hiervan voorbeelden.
De zeer virtuoze Zigeunerweisen uit 1878 zijn een voorbeeld van het vakmanschap en kunde van Sarasate als componist. Zigeunerweisen opus 20 zijn bewerkingen van volksliedjes en volksdansen uit de Balkan, maar met Spaans temperament overgoten. Hetzelfde deed Sarasate met volksmuziek uit eigen land: Danses Espagnoles opus 21. Al even beroemd werden zijn variaties op melodieën uit de Spaans georiënteerde opera Carmen van George Bizet.
Heeft u een opmerking of aanmerkingen over dit item, horen wij dit graag van U.
