Het verhaal
Ludwig van Beethoven (1770-1827) werd in de Duitse stad Bonn geboren. Hij was de kleinzoon van een kapelmeester uit het Belgische Mechelen. De componist is bij het grote publiek vooral geliefd om zijn symfonische werken, waaronder 9 symfonieën. De meest uitgevoerde symfonieën van Beethoven zijn Symfonie 3, met de bijnaam Eroica, Symfonie 5 de Noodlot symfonie, Symfonie 6, met de bijnaam Pastorale, Symfonie 7 en Symfonie 9 de Koorsymfonie.
Symfonie 4 in Bes opus 60 werd in 1806 gecomponeerd. Beethoven schreef de symfonie in opdracht van een rijke graaf. Vergeleken met de wereldberoemde Symfonieën 3 en Symfonie 5 lijkt Symfonie 4 een ondergeschoven kindje. Het werk wordt veel minder uitgevoerd. De symfonie bevindt zich tussen twee revolutionaire werken, met daarin heroïek, dramatiek en noodlot… Collega componist Robert Schumann omschreef het werk als Een slanke maagd tussen twee reuzen… Het werk sluit het beste aan bij Beethovens eerste twee symfonieën.
Men spreekt over Symfonie 4 als een onbezorgd en levenslustig werk. Doch onstuimigheid ontbreekt niet. De vier delen zijn: 1. Adagio – Allegro vivace 2. Adagio 3. Allegro 4. Allegro ma non troppo. De instrumenten die Beethoven voorschrijft zijn: fluit, 2 hobo’s, 2 klarinetten, 2 fagotten, 2 hoorns, 2 trompetten, pauken en strijkorkest. Het werk duurt iets langer dan een half uur.
