Het verhaal
Ooit liet Wolfgang Amadeus Mozart (1756 – 1791) weten dat hij de fluit als instrument maar minnetjes vond. Maar toen men de twintigjarige componist een flink geldbedrag bood om een fluitconcert te schrijven, hapte hij toe. En wat een geluk, Mozart was niet in staat om slechte muziek te schrijven. Het was de Hollandse dokter Ferdinand De Jean (werkzaam bij het VOC), een voortreffelijk amateur fluitspeler, die Mozart de opdracht verschafte om een aantal werken voor zijn instrument te componeren. Het werden twee fluitconcerten en een aantal fluitkwartetten (fluit – viool – altviool – cello).
Behalve genoemde composities schreef hij ook nog het fameuze Concert voor fluit en harp KV 299 (Zie archief)
Mozart componeerde twee fluitconcerten. Fluitconcert 1 in G, KV 313 en Fluitconcert 2 in D, KV 314. Beide concerten werden in 1778 geschreven. In het zelfde jaar ontstond KV 315, Andante in C voor fluit en orkest. Algemeen wordt aangenomen dat dit andante eigenlijk bestemd was voor het langzame deel voor het Fluitconcert 1, daar zowel Mozart als de De Jean ontevreden waren over het middendeel. Maar het kan ook zijn dat het moest dienen voor Fluitconcert 3, dat er overigens nooit is gekomen.
Fluitconcert 2 KV 314 schijnt een haastwerk geweest te zijn, want de componist nam zijn eerder uitgebrachte hoboconcert bijna klakkeloos over en transponeerde het naar de toonsoort D, bestemd voor fluit.
Heeft u een opmerking of aanmerkingen over dit item, horen wij dit graag van U.
