Het verhaal
De Duitsers Johannes Brahms en Robert Schumann worden wel de opvolgers van Ludwig van Beethoven (1770 – 1827) genoemd, maar ook de Tsjech Antonin Dvořak (1841 – 1904) hoort zeker in dit rijtje thuis. Melodie en gevoel zijn de hoofdbestanddelen van de muziek van deze drie meesters.
Als jongen hielp Dvořak mee in het café van zijn vader. De liederen en melodieën die hij daar hoorde, zouden later een bron van inspiratie worden voor zijn composities. Het inmiddels beroemde Dumka pianotrio opus 90 is daar een goed voorbeeld van. Dumka is een van oorsprong Oekraïnse dans waarin levendige uitgelaten, vaak door stampende voeten begeleide melodieën worden afgewisseld met rustiger, langzamer passages. In de negentiende eeuw wordt het in de Slavische landen gebruikt voor een instrumentaal stuk met een melancholiek en peinzend karakter, met de mogelijkheid van een plotselinge muzikale wenteling. Dvořak dumka’s (of dumki) zijn zeer bekend geworden, met name het genoemde Pianotrio in e mineur dat uit zes delen bestaat en bedoeld is voor piano, viool en cello.
Antonin Dvořak componeerde het Dumka trio (1891) vlak voordat hij naar Amerika vertrok om in New York aan een nieuw muzikaal avontuur te beginnen. Als we dit muziekstuk beluisteren, vallen ons de klagende, haast bluesachtige melodieën op die verrassend worden afgewisseld met prachtige levendige thema’s die geschikt lijken als pierementmuziek, dansmuziek of feestmuziek. Dit is Dvořak op zijn best! Wel tig maal speelde Antonín Dvořák zijn ‘Dumky’-trio ter gelegenheid van zijn vertrek naar de Verenigde Staten. Het publiek in Bohemen en Moravië was er verzot op. Een publiekslieveling is het nog steeds.
Heeft u een opmerking of aanmerkingen over dit item, horen wij dit graag van U.
