Het verhaal
De Fransman Olivier Messiaen (1908-1992) was organist, componist en leraar en droeg als geen ander zijn katholieke geloof uit in zijn composities. Ook vogelgeluiden, volksmuziek, exotische instrumenten, Hindu ritmen en Oosterse slaginstrumenten horen we terug in zijn niet altijd even gemakkelijke werken.
De vijfdelige compositie voor blaasorkest Expecto Resurrectionem Mortuorum uit 1964 behandelt het mysterie van het eind der tijden en de wederopstanding. Messiaen gebruikt kolossale, soms onoverzichtelijke klankstructuren en een soms zeer traag harmonisch ritme om de muziek als het ware buiten de tijd en buiten het wereldse te plaatsen, dit alles om een religieuze extase op te roepen. De thema’s zijn ontleend aan bijbelteksten met als hoofdthema Et Expecto Resurrectionem Mortuorum (En ik verwacht de opstanding van de doden) uit het Credo van de katholieke mis.
Messiaen, in hart en nieren katholiek, verdiepte zich in theologische vraagstukken, ondanks het feit dat de ontkerkelijking niet alleen in het leven van veel mensen, maar ook in de klassieke muziek voortschreed. Expecto Resurrectionem Mortuorum droeg hij op aan de Franse minister van cultuur die Messiaen om een symfonisch requiem had gevraagd om de gevallenen van de Tweede Wereldoorlog te herdenken.
Een ander beroemd werk van Messiaen is Quatuor pour le fin du temps (Kwartet voor het eind der tijden), geïnspireerd naar de tijd dat Messiaen krijgsgevangene was in de Tweede Wereldoorlog.
