De Fransman Camille Saint-Saëns heeft nooit serieuze bedoelingen gehad om het unieke werk Carnaval des Animaux (1887) uit te geven. Hij verbood het zelfs! Het werk werd uiteindelijk pas in 1922 uitgegeven. In dit werk geeft de componist grappige en niet altijd serieus bedoelde kritiek op collega’s en het muzikanten wereldje. Maar wat eigenlijk als grap bedoeld was, en alleen bestemd voor vrienden, werd uiteindelijk een geweldig succes.
In veertien deeltjes die totaal een half uur in beslag nemen, worden verschillende werken van collega-componisten op een komische manier belicht en zelfs een beetje belachelijk gemaakt. De stoet van dieren wordt geopend met een statige koningsmars van de leeuw. Even verder sloffen schildpadden op de beroemde Cancan van Offenbach, en dansen olifanten op een melodie van Berlioz. Ook neemt hij zwoegend studerende pianisten op de hak die moeizaam oninteressante oefeningen spelen. Het bekendste deel is de prachtige cellomelodie die een stervende zwaan voorstelt. Behalve voor symfonieorkest bestaat er een uitvoering voor twee piano’s. Tussen de 14 deeltjes treedt vaak een verteller op.
De veertien deeltjes op een rij: 1. Introductie en koninklijke mars van de leeuw. 2. Kippen en hanen. 3. Muilezels of snelle dieren. 4. Schildpadden. 5. Olifant. 6. Kangoeroes. 7. Aquarium. 8. Personages met lange oren. 9. Koekoek. 10. Volière. 11. Pianisten. 12. Fossielen. 13. De zwaan. 14. Finale.
Heeft u een opmerking of aanmerkingen over dit item, horen wij dit graag van U.
