Het verhaal
De componist die een verbond met de duivel had gesloten en in zijn droom de satan zelf de mooiste muziek had horen spelen, was de Italiaanse meesterviolist Giuseppe Tartini (1692-1770). De maestro is ondermeer bekend gebleven door zijn Duivelssonate. Bovendien schreef hij meer dan honderd vioolconcerten. Behalve de genoemde Duivelssonate wordt ook de Sonate in g mineur (met als bijnaam Didone abbandonate (Naar Dido en Aeneas) nog veelvuldig uitgevoerd. Godsdienstige werken schreef Tartini ook, waaronder een vijfstemmig Miserere en een Salve Regina.
Aan een ieder die het wilde horen, vertelde de violist en componist Tartini dat wanneer je een instrument onder de knie wilt krijgen, je allereerst je eigen stem onder controle moet hebben. Zijn stelling: ‘Als je niet kunt zingen, stop dan maar met spelen’. Geen wonder dat men in zijn tijd zei dat Tartini geen viool speelde, maar viool zong!
Behalve voor zijn lievelingsinstrument de viool schreef Tartini ook diverse concerten voor andere instrumenten, waaronder Concerten voor Dwarsfluit, Celloconcerten en het Trompetconcert in D.
Of dit Trompetconcert in zijn tijd zo geklonken zal hebben zoals wij het nu kennen, valt te betwijfelen omdat men in Tartini’s tijd nog geen ventieltrompet kende. Er bestonden wel eenvoudige trompetten met kleppen en gaten, maar de echte ventieltrompet verscheen pas rond 1800. Het moeten wondertrompettisten geweest zijn!
