Het verhaal
Als geen ander heeft de sympathieke componist Vaughan Williams (1872-1958) de Engelse muziek een eigen geluid gegeven. De componist geloofde in de muziek van eigen Engelse bodem. Hij verzamelde honderden volksliedjes en schreef ook een boek over de nationale Engelse volksmuziek, The English Hymnal (1906). Vaughan Williams probeerde zo de traditionele Germaanse muziek opzij te zetten. Merkwaardig genoeg studeerde Williams bij gevestigde Europese componisten als Max Bruch, de componist van het machtige Vioolconcert en de bekende Fransman Maurice Ravel.
Toen het Engelse publiek aan het begin van de twintigste eeuw voor het eerst kennis maakte met Williams’ Symfonie 1, bijgenaamd Sea Symphony (1909), was men danig onder de indruk. De eerste uitvoering vond plaats in Leeds (1910). Al direct tijdens de magistrale opening was een ieder ervan overtuigd met een bijzonder werk te doen te hebben. Vaughan Williams, die al eerder van zich had laten horen met de Tallis Variaties naar zijn voorganger Thomas Tallis (1500-1585) had zijn naam voorgoed gevestigd. In totaal zou de componist 9 symfonieën schrijven waarvan Symfonie 1, Sea Symphony met een tijdsduur van ruim een uur de langste zou worden.
Oorspronkelijk sprak men van een koorfantasie omdat er behalve een groot orkest, zangsolisten (sopraan en bariton) en koor meedoen. Maar spoedig kreeg het werk zijn huidige naam, de Sea Symphony. Het werk vertelt ons van het onmetelijke, het heelal, de oceanen. In de oneindig lijkende zeeën en oceanen moest de mens aan het begin van de twintigste eeuw zijn ik vinden, zijn ziel en zijn vertrouwen schenken aan de tijd die voor hem lag. De delen: 1. A song for all seas, all ships 2. On the beach at night, alone 3. The waves 4. The explorers.
Luister ook eens naar de Lark Escending
Heeft u een opmerking of aanmerkingen over dit item, horen wij dit graag van U.
